TOP
Foto: Foxys Forest Manufacture/Shutterstock
Rustieke specialiteiten uit de Duitse keuken

De favoriete gerechten van toeristen in Duitsland

Het is misschien wat verrassend, maar ‘Sauerkraut’ (zuurkool) behoort niet tot de favoriete gerechten van toeristen in Duitsland. Dat werd vastgesteld aan de hand van het aantal hashtags dat in Instagram werd vergeven. #Sauerkraut kwam niet zo vaak voor. Maar de volgende gerechten schijnen werkelijk funky genoeg te zijn voor Instagram.

Plaats 10: Spanferkel – speenvarken

Hier laten we de foto maar achterwege, want we willen niet direct afschrikwekkend overkomen. Want een speenvarken, een jong varken, wordt meestal geheel gegrild en ook zo opgediend. Het vlees van een speenvarken geldt als bijzonder mals, licht van kleur en mild van smaak. In tijden waarin veganisme een steeds grotere betekenis krijgt, is deze hashtag eerder storend.

Een bord met Sauerbraten, knoedels en rode kool

Foto: Diamant24/Shutterstock

Plaats 9:  Sauerbraten – gemarineerd, gestoofd rundvlees

Vroeger werd op zondag bij oma altijd Sauerbraten geserveerd. Zo gaat in ieder geval een door veel Duitsers verteld verhaal. Sauerbraten is een vrij arbeidsintensief gerecht dat bepaald niet in de categorie van de snelle keuken thuishoort. Een stuk vlees moet dagenlang in een marinade van azijn, kruiden en andere ingrediënten trekken en wordt op die manier als het ware vooraf behandeld.

Sauerbraten is in meerdere regionale varianten bekend zoals de Rheinische en de Badische, om maar een paar te noemen. De Rheinische variant bestaat uit paardenvlees en de Badische met rundvlees. Meestal eet je er klosen.

Duitse aardappelsoep met worst en tijm

Foto: Dar1930/Shutterstock

Plaats 8: Kartoffelsuppe – aardappelsoep

Ojee. Iedere streek en vaak ook iedere familie heeft een eigen aardappelsoeprecept. Bij sommigen is de soep helder, bij anderen is het een dikke soep. Dan weer met spek en uien of met worstjes. Als je dus Kartoffelsuppe in een restaurant bestelt, kan je er niet zeker van zijn wat je precies voorgeschoteld krijgt. EĂ©n ding is zeker: het zal smaken. Vooral op koude dagen is het een heerlijk soepje, waar je het weer warm van krijgt. Genoeg voor plaats acht op de lijst van favoriete gerechten van toeristen in Duitsland.

Plaats 7: LeberkĂ€s/FleischkĂ€se – leverkaas

Oorspronkelijk betekent LeberkĂ€s ‘resten in een bak’, wat de samenstelling van het product passend beschrijft. De beschrijving ‘LeberkĂ€se’ is eigenlijk verwarrend omdat er oorspronkelijk geen enkel verband met het orgaan lever bestond, zoals dat ook tegenwoordig nog niet het geval is bij de Beierse LeberkĂ€s. Het begrip bestaat uit een samenvoeging van de woorden ‘Leber’ en ‘KĂ€se’. Leber is terug te voeren naar het oorspronkelijk uit het oude Hoogduitse afkomstige ‘Laiba’ dat niets anders als ‘rest’ betekent. KĂ€se is dialect voor ‘bak of kast’.

LeberkÀse met Spiegelei behoort de meest bestelde gerechten van toeristen in Duitsland

Foto: Christin Klose/Shutterstock

Maar wat zit er nou precies in LeberkÀse? Eigenlijk hetzelfde wat je ook in boterhamworst vindt: mager varkensvlees, spek en fijn gemalen ijs. Soms komt er ook rundvlees bij. De ingrediënten worden klein gesneden en vermengd. Typische kruiden zijn pekelzout, peper, foelie, koriander en gember. Het lekkerst smaakt FleischkÀse op een broodje en met zoete mosterd.

Plaats 6: Ook een van de favoriete gerechten van toeristen: Kassler

Schijnbaar was casselerrib in de 19e eeuw een uitvinding van een Berlijnse vleesmeester die Cassel heette. Misschien komt het begrip ook van het Franse ‘casserolle’. Maar is het belangrijk om te weten waar de naam vandaan komt? We willen liever weten wat casselerrib precies is. Het is een ribstuk van de varkensnek, de -schouder of de -buik. Om het vlees te pekelen gebruik je  behalve kookzout ook kaliumnitraat, om het vlees mooi rood te kleuren.

Kassler met aardappelen en worstjes op een bord

Foto: Christin Klose/Shutterstock

Casselerrib is een bestanddeel van veel stampotten, vooral koolgerechten. Je kunt het echter ook braden, koken of in de oven bakken. Doordat het vlees is gepekeld en gerookt is de gaartijd relatief kort. Veel mensen eten het samen met knolraap, boerenkool, zuurkool of gekookte aardappelen. Ook dient het koud als boterhambeleg.

Plaats 5: Schweinebraten –  gebraden varkensvlees

Gebraden varkensvlees behoort tot de traditionele Beierse keuken en is ook een typisch zondags gerecht. Je kruidt het al naar gelang welk recept je toepast met kummel, koriander, majoraan en knoflook. Het smoren gebeurt vaak met diverse groentesoorten als wortels, selderij, peterseliewortel en uien.

Duitse varkensbraten met knoedels en donkere saus

Foto: PosiNote/Shutterstcok

Voor de krokante variant smoor je het vlees in de oven, totdat het zwoerd knapperig is. De voor de Beierse versie typische saus krijg je door vleesbouillon en donker bier toe te voegen. Je serveert het varkensvlees warm, meestal met koolsalade en semmel- of aardappelknoedels, koud met vers geraspte mierikswortel en brood.

Plaats 4: KĂ€sespĂ€tzle – kaasspĂ€tzle

Eindelijk ook eens een vegetarisch gerecht dat typisch is voor de regio’s Schwaben en AllgĂ€u. Bij de KĂ€sespĂ€tzle leg je SpĂ€tzle en geraspte harde kaas afwisselend laag voor laag over elkaar. Bovenop komen gebakken uien. Om de spĂ€tzle en kaas niet af te laten koelen en de kaas te laten smelten, schuif je de schotel na elke laag in de hete oven.

Duitse KÀsespÀtzle met gebraden uien op een bord behoren tot de lievelingsgerechten van toeristen in Duitsland

Foto: Dietmar Rauscher/Shutterstock

In het Baden-WĂŒrttembergse gedeelte van Schwaben bereiden ze KĂ€sespĂ€tzle traditioneel met bergkaas en/of emmentaler. Op die manier krijgt een van de lievelingsgerechten van toeristen in Duitsland nog eens een ander tintje. Een uitstekende bijlage bij de kaasspĂ€tzle is een frisse sla.

Plaats 3 op de lijst van de favoriete gerechten van toeristen: Rollades

Runderrollade is een traditioneel gewikkeld vleesgerecht. Met augurk en spek belegd en opgerold. Hierna worden de rollades gebrideerd, d.w.z. met keukengaren samengebonden en – nadat ze kort zijn aangebraden – gesmoord. Daardoor ontstaat de typische smaak en een kruidige saus.

Duitse rollades met donkere saus en penen

Foto: Food and Photo/Shutterstock

Variaties op de runderrollade ontstaan door andere vullingen, bijvoorbeeld kun je er nog tartaar aan toevoegen. In plaats van spek en augurk kunnen ook vullingen met rijst en groente of, zoals ze dat in Schwaben doen, een hardgekookt ei met spek, mosterd en augurk in het vlees gerold worden.

Een gebruikelijk bijlage is rode kool, soms ook zuurkool en – afhankelijk van de regio – gekookte aardappelen, aardappelpuree, spĂ€tzle of klosen. Ook rollades zijn een typisch gerecht voor de zondag.

Plaats 2: Kartoffelsalat – aardappelsalade

Geen feest zonder aardappelsalade. Deze klassieker hoort bij de Duitse keuken als mosterd op de worst. Aardappelsalade maak je met gekookte aardappelen en de recepten zijn waarschijnlijk in elke familie weer anders. De verschillen ontstaan al meteen met een toebereiding met of zonder mayonaise. Het is belangrijk dat je vastkokende aardappelen gebruikt, zodat de aardappelen bij het mengen van de salade niet in kruim uit elkaar vallen en dat gebeurt niet bij vastkokende soorten.

Duitse aardappelsalade met fork

Foto: GKR Photo/Shutterstock

Vooral bij de Noord-Duitse variant van de aardappelsalade met mayonaise worden de aardappelen vaak al een dag van te voren gekookt, zodat ze vaster en beter verwerkt kunnen worden.

In Zuid-Duitsland echter vermengen ze de in stukjes gesneden aardappelen met vleesbouillon, azijn, olie, zout, peper en mosterd. Bovendien kun je de salade aanvullen met klein gesneden ui, uitgebakken spekblokjes, knoflook en stukjes augurk. Vaak vermengen koks de nog warme aardappelen met de ingrediënten. De zo toebereide salade eet je warm of koud.

Ach ja, in veel familie is het gebruik om tijdens Oud & Nieuw aardappelsalade met braadworst, bokworst of Weense worstjes te eten.

Plaats 1: SpÀtzle

Een vegetarisch gerecht op de eerste plaats. De oorsprong of eigenlijk de letterlijke herkomst van de spĂ€tzle is omstreden en werd tot op de dag van vandaag niet eenduidig vastgesteld. De eerste officiĂ«le vermelding stamt weliswaar uit 1725, maar de geschiedenis van de ‘SchwĂ€bische deegwaren’ is wellicht veel ouder. SpĂ€tzle werd in ieder geval tot een van de basisgerechten van de oorspronkelijke SchwĂ€bische keuken gerekend. Een eeuwenlange oude traditie van het ‘nationale gerecht’ bewijzen middeleeuwse uitbeeldingen, waarop de Schwaben met een spĂ€tzleplankje zijn weergegeven.

Omdat spÀtzle voedzaam, gemakkelijk toe te bereiden en veelzijdig inzetbaar is, waren ze vroeger bestanddeel van het dagelijkse eten van arme mensen. En daar waren er veel van in Schwaben.

Een bord met SpÀtzle behoort tot de lievelingsgerechten van toeristen in Duitsland

Foto: Barth Fotografie/Shutterstock

Recept voor een van de favoriete gerechten van toeristen: SpÀtzle

De basis-ingrediënten van spÀtzle zijn meel (vroeger was dat spelt), eieren, zout en water. In de talrijke kookboeken vind je echter deels verschillende opgaven van soort en hoeveelheid meel, net als het aantal eieren. Ook de toevoeging van geraspte nootmuskaat is vaak in recepten te vinden. Eén van de basisrecepten adviseert 1 ei per 100 gr. meel, een flink snuf zout en zoveel water, totdat een strijkbaar niet al te vloeibaar deeg ontstaat. Bij 500 gr. meel en 5 eieren heb je ca. 200 ml. Water en 2 tl. zout nodig. Door toevoeging van tarwegries kun je de consistentie van de spÀtzle beïnvloeden, zodat ze wat vaster wordt. Als je in plaats van leidingwater koolzuurhoudend mineraalwater gebruikt, krijg je weke spÀtzle.

SpÀtzle wordt zowel als bijgerecht voor vleesgerechten zoals wild, smoor- of Sauerbraten met saus opgediend, maar kan ook als hoofdgerecht gegeten worden, bijvoorbeeld als kÀsespÀtzle met gebakken uien en verse bieslook. Verder vind je op veel menukaarten geraffineerde afgeleiden zoals walnoot-, daslook-, lever- of spinaziespÀtzle.