Trappen tot de zoete beloning volgt: fietsen in Garmisch-Partenkirchen
Niemand fietst in Garmisch-Partenkirchen om af te vallen. Wie hier op de fietst stapt, doet dat voor de beloning aan het eind: een bord Kaiserschmarrn (de lokale zoete pannenkoek) of een stuk appeltaart, een berghut, een uitzicht op het Wettersteingebergte. Met het fietsen als excuus. Het fietsroutenetwerk van ongeveer 450 kilometer in Garmisch-Partenkirchen leidt uiteindelijk altijd ergens heen waar iemand net een pan op het vuur zet.
Dat klinkt als marketing, maar we menen het echt. Bewegen in de frisse lucht smaakt nu eenmaal naar meer als je op je bestemming iets te wachten staat.
Tekst: Jennifer Latuperisa-Andresen

© ZABT / Joe Hoelzl
Het hoogseizoen is voor beginnelingen
De eigenlijke Geheimtip staat klein in elke brochure en wordt desondanks vaak niet gelezen: de beste tijd om te fietsen is niet midden in de zomer. In oktober en november wordt het rustig. De reisgezelschappen zijn weg, de weiden lichten op in herfstkleuren en de lucht is in Garmisch-Partenkirchen zo helder dat je de Zugspitze bijna zou willen aanraken. Als je van stilte houdt, ga je in de herfst. Als je gedrang wilt, kom je in augustus.
Gravel: de fiets voor mensen die niet kunnen kiezen
Gravelbiking is booming, en de reden daarvoor is banaal. De fiets kan zowel asfalt als onverharde paden aan, zonder dan iemand onderweg moet afstappen om zijn materiaal te vervloeken. Achter iedere bocht een nieuw panorama, als je ergens tussen de bergweiden en de Zugspitze bent. En als vanuit de volgende berghut de geur van Kaiserschmarrn je tegemoetkomt, zijn de sportieve voornemens al snel vergeten. En ja: zo hoort het ook.

© GaPa Tourismus / Juliana Bötel / Sebastian Gehrlich
Met kinderen: tempo maakt niet uit, ijsje moet
Gezinnen doen in Garmisch-Partenkirchen alles goed als ze maar in hun eigen tempo blijven rijden. De ene keer lokt een speelplaats, de andere keer een ijsje in de zon. Dan is de route echt bijzaak (vertel dat ook maar aan de ambitieuze vaders!). Dan beslaat een chille fietstocht namelijk al gauw een hele dag, waarna de kleintjes ’s avonds beweren dat ze bergen hebben bedwongen. En dat klopt op de een of andere manier ook.
Met motor: de berg blijft wie hij is
E-bike-rijders horen het niet graag, maar een berg wordt vlakker met een accu. Hij zorgt er alleen maar voor dat er boven aangekomen nog iemand kan lachen, in plaats van naar adem te happen. Als je kiest voor een aandrijving op batterijen rijd je verder en hoger en met meer oog voor het landschap, in plaats van alleen te focussen op je eigen hartslag. Tussen bergweidepaden, bospaden en trails met veel uitzichten door is het ook de moeite waard om energie te sparen. Zo heb je nog genoeg over voor de een of andere selfie. Of meteen maar een panorama-shot voor de thuisblijvers.

© Zugspitz-Arena Bayern-Tirol/ Thomas Marzusch.
De tochten, kort en bondig
Een belevenistocht voor gezinnen naar Farchant
- 13,5 km, 28 hoogtemeters, start bij Michael-Ende-Kurpark
- Speelplaatsen om te ravotten, een omweg naar de kasteelruïne Werdenfels of naar de Kuhflucht-watervallen. Vlak, prettig, veilig voor kinderen.
Graveltocht rond Garmisch-Partenkirchen
- 14,4 km, 96 hoogtemeters
- Een korte rondrit langs de Riessersee door velden en weiden, met permanent het panorama van de bergen op de achtergrond. Het ideale parcours om op te starten.
Bike & Hike Hausberg
- 23,4 km, 667 hoogtemeters, voor mountainbikers en e-mountainbikers.
- Boven wacht je de wandeling van de Hausberg naar de Kreuzjoch, het startpunt van de afdaling van de Kandahar Worldcup. Waar in de winter de profs met meer dan 100 kilometer per uur het dal in suizen, kun je in de herfst op je gemak een pauze inlassen.
Een tocht naar het koninklijke verblijf in Schachen
- 36,1 km, 1335 hoogtemeters, uitdagend, voor mountain- en e-mountainbikers
- Beloning: een weids uitzicht over de bergen, het koninklijke jachthuis van koning Ludwig II en de botanische Alpentuin pal daarnaast.
Vanaf het Olympia-skistadion door het Reintal
- 20,6 km, ongeveer 1300 hoogtemeters
- Een van de mooiste en moeilijkste tochten van de streek. Steile klimmen. Trails langs de Partnach, met uitzichten als smartengeld.
En aan het eind?
Staat meestal een berghut. De ene keer met Kaiserschmarrn, de andere met apfelstrudel, en altijd met een mooi uitzicht. De fiets heeft zijn werk gedaan en moet buiten blijven wachten.
Meer informatie op de toeristische website van Garmisch-Partenkirchen.
